Landschapsarchitectonische bijdrage Structuurvisie Almere (Atelier Almere 2030+).

Almere is een overweldigend groene stad, maar het groen in de stad is zelden landschap. Veel groen is nog steeds vulmiddel van het toch vooral door stedenbouwers ontwikkelde Almeerse stadsconcept uit de jaren ‘70.
In de Structuurvisie 2030, die de stad de koers wijst voor een verdubbeling van haar inwonertal, kan de stad een begin maken met het (her)scheppen van haar groen tot landschap. Veel meer dan tot nu toe zou zij zich daarbij naar buiten moeten richten en zich verbinden met het omliggende landschap: het IJmeer / Markermeer en de polder. Ze moet vormgeven aan relaties met die omgeving die wederkerig zijn in de zin van ruimtelijkheid en betekenis. Het ommeland moet het hare worden, een ommeland dat op haar beurt de stad bepaalt. Belangrijke vragen gaan over de schaal, beeld en betekenis van het IJmeer: moet dit een Waterpark zijn zoals getekend in het Metropolitane Landschap voor de Noordvleugel? Of is het een staartje van de binnenzee IJsselmeer? En ook: is de polder een kale wereldproductievloer, als ommeland vooral geschikt als wijds decor, of wordt Almere de stad van /aan de ‘Tuin van de Noordvleugel’, de regionale voedselproductent en recreatiebestemming?
Wat er met het groen in de stad moet gebeuren hangt grotendeels af van de antwoorden die Almere op deze vragen formuleert.

Opdrachtgever: DSO, Gemeente Almere.
i.s.m. Bob Mantel